Leestijd: 10 minuten
Print Friendly, PDF & Email

Luister hier naar het verhaal:

WC-rollenlol

met Ton Heerts, Burgemeester van gemeente Apeldoorn

Geschreven door Elma Vriezekolk

Of lees het hier zelf:

“Kom op, nog een, nog een!” gilt Max van plezier. Samen hebben we een nieuw spel bedacht in coronatijd. Mama had namelijk veel te veel wc-papier gekocht, dus in onze aanbouw staan nog wel 10 pakken met 36 rollen, dus 360 rollen wc-papier. Voordat we dat gebruikt hebben, zijn we wel een tijdje verder.

Nu zijn we aan het kijken wie over de hoogste toren van wc-rollen kan springen. Eentje is natuurlijk makkelijk, daar spring je zo overheen. Je moet met twee voeten tegelijkertijd omhoog springen, over de rollen heen. Valt er een rol vanaf, of stort de hele toren in, dan ben je af. Simpel toch?

Tot drie rollen is het echt best simpel. Maar je moet wel oppassen, want als je denkt dat het té makkelijk is, kun je de toren zomaar per ongeluk omstoten. En we willen allebei natuurlijk graag winnen, zo zijn we. Vanaf vier rollen moet je goed opletten, maar dat gaat nog wel. We redden het allebei. Nu leggen we de vijfde rol er bovenop. Oeps, dat wordt lastig. Max is natuurlijk een stukje kleiner dan ik en ik heb megalange benen, dus ik zou makkelijk moeten kunnen winnen. Maar Max is wel heel sportief, dus ik mag hem niet onderschatten.

“Kom op Anne, die vijfde rol die ga je er vast vanaf stoten, en dan heb ik gewonnen”, roept Max.

Nou, dat laat ik me natuurlijk niet vertellen, wat denkt dat kleine broertje van mij wel.

Ik buig door mijn knieën, zwaai mijn armen langs mijn lichaam en … spring! Yes, gelukt. Haha, nu is Max aan de beurt, ik ben benieuwd of het hem ook gaat lukken.

Hij gaat eerst even naar de wc.

“Heb je nog een rol wc-papier nodig, Max?” vraag ik.

“Haha,” hoor ik hem vanaf de wc roepen, “nee hoor, hier staat nog voldoende!”

Zodra hij terugkomt, concentreert hij zich op zijn sprong. Hij kijkt strak voor zich uit, gaat voor de toren met vijf rollen staan, buigt door zijn knieën en zwaait zijn armen naar achteren.

“Een, twee …ja, gelukt!”

Ook Max heeft de vijfde rol overleefd.

Als we bij de zevende rol zijn beland, en ik net wil gaan springen, komt mama binnenlopen.

Daardoor verlies ik mijn evenwicht en stoot ik met mijn linkervoet de toren om.

“Maaaam, kon je niet even wachten?”

Ik baal, want ik hou niet van verliezen.

“Hé,” zegt mama, “zijn jullie de wc-rollenchallenge aan het doen? Laat mij erbij, volgens mij kom ik heel ver.”

Papa komt ondertussen ook binnen en trekt meteen zijn sportschoenen aan om ook mee te doen. Ze komen veel verder dan Max en ik, tot wel tien rollen. Eigenlijk is het nu niet zo leuk meer, want wij kunnen alleen maar aan de kant meekijken naar die twee fanatiekelingen. Uiteindelijk wint mama. Als prijs krijgt ze van ons twee wc-rollen, we hebben er toch genoeg.

“Wat zouden we nog meer kunnen doen met wc-rollen, Max?” vraag ik.

Op dat moment wist ik nog niet hoe gênant dit verhaal ging worden. Anders had ik dit natuurlijk nooit voorgesteld.

Maar goed, Max en ik bedenken dus samen de gekste spellen.

We zijn gestart met kegelen met wc-rollen. Dan zet je eerst vier rollen neer, daar drie bovenop, daar twee bovenop en je sluit af met één wc-rol. Zo krijg je een piramide van wc-rollen. Dan ga je op ongeveer vier meter afstand staan en gooit met een wc-rol naar die piramide. En dan in zo min mogelijk beurten alle rollen omkegelen.

Daarna gingen we jongleren met wc-rollen. Dat is superlastig! We kwamen niet verder dan het met twee rollen doen, maar we hadden wel heel veel lol. We kregen er zelfs een beetje de slappe lach van.

En natuurlijk overgooien. Eerst heel dicht bij elkaar en dan steeds iets verder uit elkaar staan. Totdat de rol valt en dan moet je opnieuw beginnen.

Tijdens het gooien gingen sommige rollen los, dus we hadden inmiddels wel zes rollen die al een beetje aan het afrollen waren.

“Ik weet iets leuks!” zegt Max. “Laten we elkaar helemaal inpakken met wc-papier, net als mummies. En dan laten we papa en mama schrikken.”

Best lastig om elkaar in te pakken, want als je zelf ingepakt bent, heb je geen armen meer om de ander in te pakken. We beginnen dus met mij. Max pakt de zes rollen.

“Zullen we die allemaal nodig hebben, Anne?”

“Begin maar gewoon, we zien wel. We hebben er toch genoeg.”

Max begint bij mijn voeten en gaat zo langzaam naar boven toe. Misschien had ik beter eerst even naar de wc kunnen gaan. Nou ja, ophouden dan maar. Als hij boven mijn buik komt, moet ik het overnemen, want zo groot is hij natuurlijk niet.

Ik rol mezelf verder helemaal in, totdat zelfs mijn gezicht is ingepakt. Mijn neus en mond heb ik overgeslagen, anders kan ik echt niet meer ademhalen. Max haalt ondertussen mijn coole muts, zodat het wc-papier boven op mijn hoofd bij elkaar wordt gehouden. Zo, en nu kunnen we papa en mama laten schrikken. Ik hoop dat ze ons grapje kunnen waarderen.

Plots gaat mijn telefoon over, die ligt op mijn bureau in m’n slaapkamer.

“Max, wil jij even kijken wie het is?” vraag ik hem.

Max loopt naar mijn bureau toe.

“Het is je meester Patrick. Zal ik even opnemen?”

“Nee!!” gil ik. Oh nee, de meester mag me zo echt niet zien. Keigênant.

“Hoi, met Max, de broer van Anne.”

Te laat, ik kan Max wel iets aandoen.

“Hoi Max, wat leuk om jou ook weer even te zien. Ik ben iedereen even aan het videobellen en ben ook benieuwd hoe het met Anne gaat. Kun je haar voor me roepen?”

Max gniffelt en kijkt me aan.

“Ja hoor, meester Patrick, hier is Anne. Anne de mummie.” Hij geeft de telefoon aan mij en snel trek ik de ergste plukken van mijn gezicht af, maar het is te laat. De velletjes hangen in mijn gezicht, zitten in mijn haar en om mijn oren.

“Dg mster Ptrik, wt lk dt u belt.”

Het papier is voor m’n mond gaan hangen. Kan het nog erger?

“Wat heb jij daar nu hangen? Kom je net van de wc af?” lacht meester Patrick.

Ik schaam me kapot.

“Of was je met een wc-rollenchallenge bezig? Die doen wij hier thuis namelijk ook steeds. Je moet wat in deze rare tijd, toch? Samen met mijn vrouw en kinderen doen we de leukste dingen.”

Oh ja, meester Patrick is natuurlijk gewoon getrouwd en heeft zelf ook kinderen. Waarom heb ik daar nooit over nagedacht? Ach, hij is natuurlijk ook veel te oud voor mij. Maar goed, het blijft een knappe meester.

“En wat doen jullie dan met de wc-rollen?” vraag ik hem. Misschien heeft hij nog wel leuke tips voor ons.

“Wij gebruiken de rollen ook voor het schoolwerk, bijvoorbeeld bij rekenen. Veel leuker dan alleen maar uit een schrift, toch? En we hebben al met de overburen geprobeerd om vanuit het zolderraam over te gooien. Als zij de rol opvangen, hebben we over de straat een hele lange sliert in de lucht. Dat is helaas nog niet gelukt, maar we blijven het proberen!”

Dat is een goed idee, dat kunnen we ook weleens met onze overburen gaan proberen.

Meester Patrick en ik kletsen nog wat over hoe het gaat en dan hangen we op.

Net als ik naar Max wil lopen om het idee van het zolderraam te vertellen, belt Lot bij ons aan.

Lot heeft het idee om een speurtocht te maken door de buurt, waarbij we allemaal vragen over wc-papier moeten beantwoorden. Leuk idee!

We duiken met z’n drieën achter de computer om allerlei weetjes over wc-papier op te zoeken.

Zodra we klaar zijn halen we onze papa’s en mama’s erbij, die mogen de speurtocht gaan lopen.

Weet jij bijvoorbeeld hoe vaak iemand gemiddeld per jaar naar de wc gaat?*

En dat overgooien met de buren? Dat gaan we morgen doen!

*[antwoord: ± 2500 keer = 7 keer per dag]

Dit verhaal is ingesproken door Ton Heerts, de burgemeester van gemeente Apeldoorn. Dankuwel burgemeester Heerts!